ทำไมบางคนไม่ได้กลิ่นมัสก์บางตัว? เข้าใจ Specific Anosmia ในน้ำหอม

1. แยกสามเหตุการณ์ที่ดูคล้ายกัน

การชินกลิ่นเกิดหลังสัมผัสกลิ่นต่อเนื่อง ส่วนการรับรู้บางสารได้น้อยอาจพบตั้งแต่เริ่มดม ทั้งสองกรณีต่างจากการสูญเสียการรับกลิ่นโดยรวมที่อาจมีสาเหตุด้านสุขภาพ น้ำหอมหนึ่งขวดเป็นส่วนผสมซับซ้อน จึงไม่ใช่เครื่องมือวินิจฉัย

ก่อนสรุปว่าผู้ใช้มีความผิดปกติ ควรพิจารณาปริมาณตัวอย่าง อากาศในห้อง การสัมผัสกลิ่นก่อนหน้า และสภาพของผลิตภัณฑ์ด้วย การที่อีกคนบอกว่ากลิ่นชัดไม่ใช่เหตุผลให้ฉีดเพิ่มจนมากเกินคำแนะนำ

2. ไม่ได้กลิ่นทั้งตระกูล หรือเฉพาะโมเลกุล?

งาน Odorant-receptor interactions and odor percept ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสาร ตัวรับ และการรับรู้ พร้อมการศึกษา specific anosmia พบกรณีที่เกี่ยวข้องกับโมเลกุลเฉพาะในกลุ่มมัสก์และอำพัน ไม่พบหลักฐานของการไม่ได้กลิ่นทั้งหมวดในข้อมูลชุดนั้น [1]

จึงควรระวังคำพูดว่า ‘ฉันไม่ได้กลิ่นมัสก์ทุกชนิด’ เพราะหมวดกลิ่นประกอบด้วยสารหลายตัว และการรับรู้ในส่วนผสมอาจไม่เหมือนวัตถุดิบเดี่ยว งานเดียวนี้ไม่ได้กำหนดอัตราการพบในผู้ใช้น้ำหอมชาวไทยทั้งหมด

3. พันธุกรรมเกี่ยวข้องอย่างไร?

งานใน Nature พบความสัมพันธ์ระหว่างความแปรผันของตัวรับ OR7D4 กับความไวและความรู้สึกชอบหรือไม่ชอบสาร androstenone และ androstadienone [2] ผลสนับสนุนว่าความต่างของตัวรับเป็นส่วนหนึ่งของความต่างในการรับรู้ระหว่างบุคคล

อย่างไรก็ตาม งานนี้ศึกษาสารเฉพาะ ไม่ใช่หลักฐานว่า OR7D4 อธิบายการรับรู้น้ำหอมทุกสูตร และไม่รองรับคำโฆษณาว่าน้ำหอมจะดึงดูดผู้อื่นแบบตายตัว ความชอบกลิ่นยังเกี่ยวข้องกับบริบท การเรียนรู้ และองค์ประกอบของสูตร

4. ทดสอบสูตรโดยไม่พึ่งจมูกคนเดียว

สำหรับการพัฒนาน้ำหอม ให้ผู้ประเมินหลายคนดมตัวอย่างที่เข้ารหัส ภายใต้ปริมาณและระยะดมที่คงที่ บันทึกการตรวจจับ ความแรง และความชอบแยกกัน หากบางคนให้คะแนนต่ำ อย่ารีบเฉลี่ยทิ้งโดยไม่ดูรูปแบบคำตอบ

ถ้าไม่ได้กลิ่นหลายอย่างอย่างฉับพลันหรืออาการคงอยู่ ควรขอคำแนะนำจากบุคลากรสุขภาพตามข้อมูลของ NIDCD [3] ไม่ควรทดสอบด้วยสารเข้มข้นหรือเพิ่มปริมาณน้ำหอมเพื่อรักษาหรือวินิจฉัยตนเอง

สรุป

ความต่างของจมูกเป็นเหตุผลให้ประเมินน้ำหอมหลายคน ไม่ใช่เหตุผลให้กล่าวโทษผู้ใช้หรือรับรองว่าสูตรแรงขึ้นแก้ปัญหาได้เสมอ แยกความเคยชิน การรับรู้บางสาร และอาการสุขภาพออกจากกันก่อนตีความ